X
تبلیغات
دریچه ای به زمین شناسی ایران
سال 1393، سال اقتصاد و فرهنگ، عزم ملی و مدیریت جهادی بر ملت شریف ایران اسلامی مبارک باد.
تاریخ : جمعه یکم فروردین 1393
نویسنده : دکتر فرهاد پیرمحمدی علیشاه

يا مقلب القلوب و الابصار يا مدبراليل و النهار
يا محول الحول و الاحوال حول حالنا الي احسن الحال
حلول سال نو و بهار پرطراوت را که نشانه قدرت لايزال الهي و تجديد حيات طبيعت مي باشد
را به تمامي ملت شریف ایران تبريک و تهنيت عرض نموده و سالي سرشار از برکت و معنويت
را از درگاه خداوند متعال و سبحان براي شما عزيزان مسئلت مينماييم.

 


تاریخ : پنجشنبه یکم اسفند 1392
نویسنده : دکتر فرهاد پیرمحمدی علیشاه


تاریخ : شنبه بیست و ششم بهمن 1392
نویسنده : دکتر فرهاد پیرمحمدی علیشاه

آتشفشان سهند

رییس شورای ثبت آثار تاریخی و فرهنگی آذربایجان شرقی در فهرست آثار ملی، اظهار کرد: پرونده كوه سهند، به عنوان مهمترين كوه آتشفشاني خاموش ايران در حال تهيه و تكميل براي ثبت در فهرست آثار ملي كشور قرار دارد.

به گزارش انتخاب به نقل از روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان، تراب محمدی روز يكشنبه 27 فروردين، افزود: با انجام اقدامات مطالعاتي و پژوهشي، در تلاش هستيم تا پرونده اين اثر طبيعي را براي ثبت در فهرست آثار ملي كشور آماده كنيم.

وي تصريح كرد: با توجه به ويژگي‌هاي منحصر به فرد طبيعي و ارتباط مستقيم اين کوه با زندگي اهالي بومي، كوه سهند در اولويت آثار ثبتي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري آذربايجان ‌شرقي قرار گرفته است.

محمدي يادآور شد: ثبت ميراث طبيعي آذربايجان شرقي روندي است كه از چند سال گذشته به منظور ارزش نهادن و حفاظت بيشتر اين آثار آغاز شده و همه ساله تعداد زيادي از اين جاذبه‌هاي منحصر به فرد در فهرست آثار ملي كشور به ثبت مي‌رسند.

به گزارش ایسنا، کوه سهند با ارتفاع سه هزار و 707 متر یکی از بلندترین کوه‌های آذربایجان شرقي است که ارتفاع قابل ملاحظه آن مولود تراکم خاکسترهای مواد آتشفشانی است.

دامنه‌های سهند در طول سال پوشیده از گل، ریحان و لاله واژگون است و به‌دلیل انبوهی گیاه، چمن، گل و مرتع سهند در بهار گلزاری بی‌بدیل پوشیده از گل و سبزه است.

رشته كوه سهند در جنوب شهر تبریز، شمال مراغه و غرب هشترود واقع و از غرب به شرق کشیده شده كه در اکثر مواقع سال پوشیده از برف است.

سهند داراي 17 قله با ارتفاع بالاي سه هزار متر است و بلندترين قله اين كوه به نام "قوچ گلي داغي" سه هزار و 707 متر ارتفاع دارد و جام، سهند، سلطان، دمیرلی، آغ داغ، موتال داغی، شیر داغی، حرم داغی، گیرو داغی، آتاشان، درویش و کمال ديگر قلل مشهور آن محسوب مي‌شوند.


تاریخ : شنبه بیست و ششم بهمن 1392
نویسنده : دکتر فرهاد پیرمحمدی علیشاه

کشف فسیل یک انسان با قدمت یک میلیون سال در آذربایجان شرقی
کشف فسیل یک انسان با قدمت یک میلیون سال در آذربایجان شرقی

ايران به فهرست قديمي‌ترين سكونت‌گاه‌هاي بشر اضافه شد
كارشناسان ديرين شناسي در بررسي‌هاي خود در منطقه فسيلي مراغه در استان آذربايجان شرقي سه قطعه دندان متعلق به يك انسان يك ميليون ساله را كشف كردند. كشف جديد اين دانشمندان شواهد سكونت در ايران را كه پيش از اين ۱۰۰ هزار سال بود و مربوط به بررسي ها در مناطق مختلف از جمله كرمانشاه ،لرستان و گيلان مي شد را به يك ميليون سال افزايش مي دهد.
«امير حسين كوكبي نژاد» كارشناس ديرين شناسي موزه تاريخ طبيعي كشور در اين باره گفت: «از سه دندان يافت شده، دو دندان، دندان آسياب و سومي دندان نيش است. بررسي‌هاي اوليه نشان مي دهداين دندان‌ها مربوط به انسان‌هاي اوليه از نوع (هومواركتوس) يا اولين انسان‌هاي راست قامت هستند.
«هومواركتوس‌ها» يا نخستين انسان‌هاي راست قامت؛ حدود يك تا 5/1 ميليون سال پيش مي‌زيسته‌اند. اين انسان‌ها، نخستين انسان‌هايي هستند كه آتش را كشف كردند. آنها در غار‌ها زندگي مي‌كردند،با شكار آشنا بودند و ابزارهاي اوليه هم مي‌ساختند.
«علي ميثمي» ديرين شناس و مشاور موزه تاريخ طبيعي كشور هم با «مهم و قابل توجه» دانستن اين كشف گفت: «كشف اين نوع انسان كه قديمي‌ترين بقاياي انسان كشف شده در ايران است از موفقيت‌هاي بزرگ علمي در سطح جهان محسوب مي شود. اين كشف مي‌تواند ايران را در فهرست نخستين مناطق مسكوني در سطح جهان جاي دهد.»
در بررسي‌هاي ديرين شناسي در منطقه مراغه كارشناسان علاوه بر كشف اين سه دندان توانسته‌اند قطعاتي از فسيل حيوانات عظيم الجثه مثل اسب، زرافه، كرگدن و فيل را هم با يك ميليون سال قدمت كشف كنند.كشف اين فسيل ها در نزديكي دندان ها به كارشناسان كمك كرده است تا قدمت دندان هاي شناسايي شده را بهتر و دقيقتر تعيين كنند. همچنين به اعتقاد كارشناسان وجود فسيل حيوانات عظيم الجثه در اين منطقه مي تواند بر شرايط مناسب اين منطقه براي سكونت انسان هاي اوليه و استقرار آنها در ميليون ها سال پيش بيشتر تاكيد كند.
طي چندين سال گذشته بسياري از ديرين شناسان در مناطق گوناگون جهان بررسي‌هاي زيادي براي كشف و شناسايي بقاياي فسيل‌هاي انسان‌هاي اوليه و فهميدن سير تكامل انسان در سطح قاره هاي مختلف انجام داده‌اند.يقاياي قديمي‌ترين نمونه انسان كه در سطح جهان تاكنون به دست آمده، مربوط به يك انسان 3/3 ميليون ساله است كه در كشور اتيوپي شناسايي شده. اين انسان به لوسي (Lusy) شهرت دارد.
سه قطعه دندان يك ميليون ساله براي بررسي هاي بيشتر هم اكنون در دانشگاه تبريز نگهداري مي شود. كشف اين دندان‌ها، كارشناسان ديرين شناسي را به انجام مطالعات در سال‌هاي آينده و كشف احتمالي اسكلت هاي كاملتر از انواع انسان‌هاي اوليه در منطقه مراغه اميدوارتر كرده است.
كاوش‌ها و بررسي‌هاي ديرين شناسي در منطقه مراغه زير نظر موزه تاريخ طبيعي كشور به عنوان متولي امر ديرين شناسي دركشور و با همكاري دانشگاه تبريز انجام مي‌شود.
ديرين شناسي ایرانی هنوز اسمی برای این انسان یک میلیون ساله ايراني انتخاب نکرده اند. شما می توانید با پیشنهاد های خود به انتخاب نام مناسب برای این انسان ايراني کمک کنید.

تاریخ : جمعه بیست و پنجم بهمن 1392
نویسنده : دکتر فرهاد پیرمحمدی علیشاه

از مجموعه مقالات تاریخ علم

نظریه‌ی نسبیت خاص، فقط برای وضعیت‌هایی خاص کاربرد دارد، یعنی وضعیت‌هایی که در آن‌ها همه‌ی اجسام با سرعت ثابت در حرکت هستند. به سخن دیگر، این نظریه‌ برای جسمی که دارای شتاب باشد، کاربردی ندارد.
در نتیجه، اینشتین سعی کرد تا نظریه‌اش را دوباره بازسازی کند، به‌گونه‌ای که نظریه‌ی جدید با وضعیت‌هایی که با افزایش یا کاهش سرعت همراه‌اند، نیز مطابقت داشته باشد. این تکامل بزرگ در تئوری نسبیت خاص، خیلی زود با عنوان اصل نسبیت عام شناخته شد. زیرا این نظریه‌ی جدید برای وضعیت‌های کلی‌تر و عمومی‌تر کاربرد داشت.
هنگامی‌که اینشتین نخستین پیروزی را برای ابداع نظریه‌ی نسبیت عام در سال ۱۹۰۷ به دست آورد، وی از این موقعیت چنین نام برد:
«« موفق‌ترین و خوشحال ‌کننده‌ترین اندیشه‌ی من در طول زندگی»».
اما آنچه که پس از آن پیش آمد، یک دوره‌ی هشت‌ساله‌ی همراه با آزار و ناراحتی بود.
او درباره‌ی رنج و دردسری که در راه کوشش خود برای ابداع تئوری اصل نسبیت عام متحمل گردیده بود، گفت که آن نظریه وی را مجبور می‌ساخت نسبت به جوانب دیگر زندگی شخصی‌اش بی‌توجه باشد و آن را نادیده بگیرد. او چنین اظهار داشت:
«« من نمی‌توانم حتی زمانی را برای نوشتن بیابم، زیرا درگیر افکار اصلی و مهمی هستم. تمامی روز و شب به مغزم فشار می‌آورم تا درباره‌ی چیزهایی که به تدریج در طی دو سال گذشته پی برده‌ام، بیاندیشم و پیشرفتی ناگهانی را در مسائل اساسی و بنیادی به دست آورم».
منظور اینشتین از بیان چیزهای واقعاً بزرگ و مهم و مسائل اساسی و بنیادی، اشاره‌ای به این حقیقت بود که به نظر می‌رسید تئوری نسبیت عام، او را به سوی نظریه‌ی جدید درباره‌ی نیروی جاذبه هدایت نموده است. اگر اینشتین در این مورد، درست می‌گفت، بنابراین دانشمندان علم فیزیک مجبور می‌شدند تا نظریه‌ی اسحاق نیوتون را که یکی از خدایان علم فیزیک بود،‌ مورد تردید و سوال قرار دهند.

gravity_032909

از دیر باز دست کم از زمان یونانیان، همواره دو مسئله مورد توجه بود:

تمایل اجسام به سقوط به طرف زمین هنگام رها شدن.
حرکات سیارات ، از جمله خورشید و ماه که در آن زمان سیاره محسوب می‌شدند.

در گذشته این دو موضوع را جدا از هم می‌دانستند. یکی از دستاوردهای بزرگ جناب آقای آیزاک نیوتن این بود که نتیجه گرفت: این دو موضوع در واقع امر واحدی هستند و از قوانین یکسانی پیروی می‌کنند. در سال ۱۶۶۵ ، پس از تعطیلی مدرسه بخاطر شیوع طاعون ، نیوتن که در آن زمان ۲۳ سال داشت، از کمبریج به لینکلن شایر رفت. او در حدود پنجاه سال بعد نوشت:

«« در همان سال (۱۶۶۵) این فکر به نظرم آمد که نیروی لازم برای نگه داشتن ماه در مدارش و نیروی گرانش در سطح زمین با تقریب خوبی باهم مشابهند»».
وویلیام استوکلی ، یکی از دوستان جوان اسحاق نیوتن می‌نویسد، وقتی با آیزاک نیوتن زیر درختان سیب یک باغ مشغول صرف چای بوده است آیزاک نیوتن به او گفته که ایده گرانش در یک چنین جایی به ذهنش خطور کرده است. استوکس می‌نویسد:
«« او در حالی که نشسته و در فکر فرو رفته بود، سقوط یک سیب توجهش را جلب می‌کند و به مفهوم گرانش پی می‌برد. پس از آن به تدریج خاصیت گرانش را در مورد حرکت زمین و اجسام سماوی بکار می‌برد و … .» البته باید گفت: اینکه سیب مذکور به سر نیوتن خورده است یا خیر معلوم نیست!»»

آیزاک نیوتن تا سال ۱۶۷۸ ، یعنی تقریبا تا ۲۲ سال پس از درک مفهوم اساسی گرانش نتایج محاسبات خود را بطور کامل منتشر نکرد. در این سال دستاوردهایش را در کتاب مشهور اصول که از آثار بزرگ اوست منتشر کرد. از دلایلی که باعث می‌شد او نتایج خود را انتشار ندهد، می‌توان به دو دلیل اشاره کرد: یکی شعاع زمین ، که برای انجام محاسبات لازم بود و اسحاق نیوتن آن را نمی‌دانست و دیگری ، نیوتن بطور کلی از انتشار نتایج کار خود ابا داشت. زیرا مردی کمرو و درونگرا بود و از بحث و جدل نفرت داشت.
راسل در مورد او می‌گوید:
«« اگر او با مخالفتهایی که گالیله با آنها مواجه بود روبرو می‌شد، شاید هرگز حتی یک سطر هم منتشر نمی‌کرد. در واقع ، ادموند هالی (که ستاره دنباله‌دار هالی به نام اوست) باعث شد نیوتن کتاب اصول را منتشر کند. اسحاق نیوتن در کتاب اصول از حد مسائل سیب – زمین فراتر می‌رود و قانون گرانش خود را به تمام اجسام تعمیم می‌دهد.

گرانش را میتوان در سه قلمرو مطالعه کرد:
جاذبه بین دو جسم مانند دو سنگ و یا هر دو شیئ دیگر. اگر جه نیروی بین اجسام به روشهای دقیق قابل اندازه گیری است، ولی بسیار ضعیفتر از آن است که ما با حواس معمولی خود آنرا درک کنیم.
جاذبه زمین بر ما و اجسام اطراف ما که یک عامل تعیین کننده در زندگی ماست و فقط با اقدامات فوق العاده می‌توانیم از آن رهایی پیدا کنیم. مانند پرتاب سفینه‌های فضایی که باید از قید جاذبه زمین رها شوند.
در مقیاس کیهانی یعنی در قلمرو منظومه شمسی و برهمکنش سیاره‌ها و ستاره‌ها ، گرانش نیروی غالب است.

PLANETLO

آیزاک نیوتن توانست حرکت سیارات در منظومه شمسی و حرکت در حال سقوط در نزدیکی سطح زمین را با یک مفهوم بیان کند. به این ترتیب مکانیک زمینی و مکانیک سماوی را که قبلا از هم جدا بودند در یک نظریه واحد باهم بیان کند.
در واقع نیوتن سهم یگانه‌ای را در خدمت به علم قرن هفدهم ایفا نمود. نیوتون با یک جهش ناگهانی تحقیق که کم‌تر از هیجده ماه به طول انجامید، زمینه‌هایی را برای یک عصر جدید علمی فراهم آورد که این تحقیق در سال ۱۹۶۶ به اوج خود رسید. دانشمندان، اکتشافات نیوتن را به عنوان معجزه‌های واقعی سال ۱۶۶۶ در نظر می‌گیرد.

قانون گرانش جهانی
نیرویی که دو ذره به جرمهای m1 و m2 و به فاصله r ازهم به یکدیگر وارد می‌کنند، نیروی جاذبه‌ای است که در امتداد خط واصل دو ذره اثر می‌کند و بزرگی آن برابر است با:

F = Gm1m2/r^2

G یک ثابت جهانی است و مقدار آن برای تمام زوج ذرات یکسان است. این قانون گرانش جهانی آیزاک نیوتن است. برای اینکه این قانون را خوب درک کنیم بعضی خصوصیات آن را یادآور می‌شویم:

gravity

نیروهای گرانش میان دو ذره ، زوج نیروهای کنش – واکنش (عمل و عکس العمل) هستند. ذره اول نیرویی به ذره دوم وارد می‌کند که جهت آن به طرف ذره اول (جاذبه) و در امتداد خطی است که دو ذره را به هم وصل می‌کند. به همین ترتیب ذره دوم نیز نیرویی به ذره اول وارد می‌کند که جهت آن به طرف ذره دوم (جاذبه) و در متداد خط واصل دو ذره است. بزرگی این نیروها مساوی ولی جهت آنها خلاف یکدیگر است.
ثابت جهانی G را نباید با g که شتاب ناشی از جاذبه گرانشی زمین روی یک جسم است اشتباه کرد. ثابت G دارای بعد L^3/MT^2 و یک کمیت نرده‌ای است (عددثابتی است)، در حالی که g با بعد LT^-2 یک کمیت برداری است ، که نه جهانی است و نه ثابت (در نقاط مختلف زمین بسته به فاصله تا مرکز زمین تغییر می‌کند).

با انجام آزمایشات دقیق می‌توان مقدار G را بدست آورد. این کار را برای اولین بار لرد کاوندیش در سال ۱۷۹۸ انجام داد. در حال حاضر مقدار پذیرفته شده برای G برابر است با:

G = 6.67×۱۰^-۱۱

نیروی گرانش بزرگی که زمین به تمام اجسام نزدیک به سطحش وارد می‌کند، ناشی از جرم فوق العاده زیاد آن است. در واقع جرم زمین را می‌توان با استفاده از قانون گرانش جهانی آیزاک نیوتن و مقدار محاسبه شده G در آزمایش کاوندیش تعیین کرد. به همین دلیل کاوندیش را نخستین کسی می‌دانند که زمین را وزن کرده است! جرم زمین را Me و جرم جسمی واقع بر سطح آنرا m می‌گیریم. داریم:

F = GmMe/Re^2 & F = mg

mg = GmMe / Re^2 → Me = g Re2/G

که Re شعاع زمین یا همان فاصله دو جسم از یکدیگر است. زیرا جرم زمین را در مرکز آن فرض می‌کنیم.

ارزش فرمول گرانش به این دلیل است که هر آن چیزی را که کوپرنیک، کپلر و گالیله کوشیده بودند تا درباره‌ی منظومه‌ی شمسی به توضیح درآورند، در خود دارد. برای مثال، این‌که یک سیب به سوی زمین می‌افتد، به این دلیل نیست که می‌خواهد به سوی مرکز جهان کشیده شود بلکه فقط به این دلیل است که هم زمین و هم سیب دارای جرم هستند و در نتیجه طبیعی است که با نیروی جاذبه به سوی یکدیگر جذب شوند.

سیب در هنگام افتادن به سوی زمین، شتاب می‌گیرد. در همین زمان، زمین نیز در حرکت به سمت سیب به بالا، شتاب می‌گیرد. اما به لحاظ اینکه جرم زمین بسیار بسیار بیش‌تر می‌باشد، تأثیر نیروی جاذبه‌ی سیب نسبت به زمین ناچیز است.
معادله‌ی نیروی جاذبه‌ی نیوتن می‌تواند برای توضیح اینکه چگونه زمین به دور خورشید می‌چرخد، مورد استفاده قرار گیرد.
بر اساس معادله‌ی گرانش، گفته‌های گالیله ثابت می‌شود که می‌گفت زمین به دور خورشید می‌چرخد نه خورشید به دور زمین. زیرا زمین بسیار کوچک‌تر از خورشید می‌باشد. در حقیقت فرمول نیروی گرانش، می‌تواند برای پیش‌گویی این‌که قمرها و سیارات، مسیرهای بیضی‌شکل را دنبال می‌کنند، به کار رود و این دقیقاً همان‌چیزی است که کپلر پس از تجزیه و تحلیل مشاهدات تیکو براهه به اثبات رساند.

Revolution

شصت سال از مرگ نیوتن گذشته بود که هنری کاوندیش قانون گرانش را از طریق تجربی و به کمک یک ترازوی دوار در آزمایشگاه تأیید کرد. در این آزمایش همچنین اندازه عددی ثابت گرانش G برای نخستین بار به دست آمد.
نخستین اندازه گیری دقیق را کاوندیش در سال ۱۱۷۷/۱۷۸۹ انجام داد در قرن ۱۹ نیز پوئین تینگ و بویز اصلاحات مهمی در این اندازه گیری انجام دادند.

در سال ۱۷۷۴، نِویل مسکلین (Nevil Maskelyne) با اندازه‌گیری میزان انحراف خط شاغول نسبت به شیب کوه شیهالیون (Schiehallion) در اسکاتلند (حدود ۱۱ ثانیه قوسی) توانست نیروی جاذبه بین گلوله سربی شاغول و کوه را اندازه بگیرد. او در ابتدا علاقه‌مند بود از این نتیجه برای اندازه‌گیری چگالی متوسط زمین استفاده کند. شیهالیون با ۱۰۸۱ متر ارتفاع، شکلی بسیار منظم دارد و مسکلین توانست جرم کوه را تخمین بزند و به دنبال آن به عددی برای G برسد. اما مقادیری که او برای G و چگالی متوسط زمین ( ۴۴۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب) به دست آورد چندان صحیح نبود. بعداً در سال ۱۷۹۸، هنری کاوندیش (Henry Cavendish) اولین شخصی بود که G را در آزمایشگاه، و با کمک تجهیزاتی که توسط جان میشل (John Mitchell) طراحی شده بود، اندازه گرفت. میشل یک ترازوی پیچشی بسیار حساس ساخته بود. این ترازو متشکل بود از یک میله افقی با دو گلوله کوچک سربی در دو انتها که از وسط توسط سیم پیچشی آویزان بود. گلوله‌های بزرگ سربی در همان صفحۀ افقیِ گلوله‌های کوچک به آنها نزدیک می‌شدند، به طوری که نیروی جاذبه بین گلوله‌ها سیم را در یک جهت می‌پیچاند. این نیرو با نیروی پیچشی سیم به تعادل می‌رسید.

قانون نیروی جاذبه‌ی نیوتن، بیش از دویست سال حاکم بر علم نجوم بود. دانشمندان با استفاده از این قانون، فرض می‌کردند که دیگر مشکل نیروی جاذبه حل شده است. آن‌ها برای توضیح هرچیزی از این فرمول استفاده می‌کردند. اما نیوتون خودش تردید داشت از این‌که دریافت او از جهان کامل باشد. او احساس می‌کرد که درک ناقصی را از جهان اطرافش دارد و چنین می‌گفت:
«« من نمی‌دانم از نظر جهان، چگونه کسی هستم. اما از نظر خودم می‌پندارم که تنها مانند پسر کوچکی هستم که در ساحل به بازی مشغولم و گهگاه خودم را برای یافتن قطعه‌ای سنگ صاف‌تر و یا یک صدف قشنگ‌تر از صدف معمولی به این طرف و آن طرف می‌برم، در حالی‌که اقیانوس بی‌کران از واقعیت‌های ناشناخته در مقابل چشمان من گسترده شده است.»

و این آلبرت اینشتین بود که پیش از همه دریافت چیزی بیش از آن‌چه نیوتن پنداشته بود، در نیروی جاذبه وجود دارد. او پس از نوشته رساله‌ی خود در سال ۱۹۰۵، همه‌ی توجه و تمرکزش را برای توسعه و تکامل نظریه‌ی نسبیت خاص، به نظریه‌ی نسبیت عام به کار گرفت. در این کوشش، او با تغییر اساسی و متفاوتی که بر اساس یک درک و بینش کاملا متفاوت قرار داشت، چگونگی عمل نیروی جاذبه بین سیارات، قمرها و … بیان کرد.

ادامه دارد …

منبع: کتاب انفجار بزرگ،‌ نوشته‌ی سایمون سینگ،


تاریخ : پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1392
نویسنده : دکتر فرهاد پیرمحمدی علیشاه

 تاکنون هزاران گزارش درباره غرق کشتی‌ها، سقوط هواپیماها و ناپدید شدن سرنشینان آنها در اعماق آبهای اسرارآمیز مثلث برمودا در چند دهه گذشته به ثبت رسیده است، از آن همه کشتی‌های تجاری و مسافربری و قایق‌های اکتشافی یا ماهیگیری که در منطقه مثلث مرگ به کام آبهای خروشان دریا فرو رفته‌اند و از هواپیماهای مسافری یا نظامی دوران جنگ جهانی که در این نقطه سرنگون شده‌اند تاکنون با همه کاوش‌های دریایی اثری به‌دست نیامده است.

هرچند شایعه‌های مختلف و نظریه‌های علمی فراوانی از سوی دانشمندان و محققان درباره ناپدید شدن اسرارآمیز آنها مطرح شده است. هرچند برخی کارشناسان، موقعیت‌های ویژه جغرافیایی، یا نیروی جاذبه زمین و جذر و مد اقیانوس‌ها در رابطه با جاذبه‌ها و عوامل فراطبیعی را دلیل چنین پدیده‌ اسرارآمیزی می‌دانند. با این حال معمای مثلث شیطانی برمودا همچنان در پس پرده‌ای از ابهام باقی مانده است.

برمودا منطقه‌ای مثلثی شکل است که در بخش غربی اقیانوس آتلانتیک شمالی (اطلس) قرار دارد و نیروی دریایی امریکا تاکنون وجود چنین منطقه‌ای را به رسمیت نشناخته است و براساس مطالعه صندوق جهانی طبیعت در سال ۲۰۱۳ میلادی که عمده فعالیت‌آن در خصوص حفاظت از محیط زیست تعریف شده، در فهرست مربوط به خطرناک‌ترین مناطق آب و هوایی جهان نامی از مثلث برمودا قید نشده است.هر ساله ۱۰ منطقه از بدترین و مرگبارترین نقاط جوی برای آگاهی خلبانان، کاپیتان‌های کشتی‌ها و رانندگان ترانزیت از سوی صندوق جهانی طبیعت معرفی می‌شود. حتی برخلاف تصور بسیاری از مردم جهان، شرکت‌های بیمه اجازه ندارند برای عبور و مرور کشتی‌های تجاری از منطقه پراسرار مثلث برمودا مبلغ بیشتری از بازرگانان بابت بیمه کالا دریافت‌کنند.

the-bermuda-triange
نخستین نشانه‌های مثلث برمودا

اولین بار «وینسنت گادیس» در شماره ۱۹۶۴ مجله Argosy (کشتی بزرگ) منطقه‌ای مثلثی و شبه جزیره‌ای را در محدوده میامی، فلوریدا و پورتوریکو در میان اقیانوس اطلس به‌ثبت رساند. نخستین‌گزارش از ناپدید شدن کشتی در ۱۶ سپتامبر سال ۱۹۵۰ میلادی، (۲۶ شهریور ۱۳۲۹) توسط «ادوارد ون وینکل جونز» در نشریه آسوشیتدپرس به چاپ رسید. دو سال بعد مجله «فیت» با چاپ مقاله‌ای کوتاه از «جورج ایکس»، تحت عنوان «رمز و رازهای دریا» اسرار منطقه برمودا را فاش کرد.در این مقاله به‌طور اجمالی به ناپدید شدن پرواز شماره ۱۹ درباره پنج هواپیمای نظامی امریکایی و ناپدید شدن تیم ۱۳ نفره از اعضای نیروی دریایی امریکا اشاره شده است.

در آوریل سال ۱۹۶۲ میلادی مجله «لژیون» امریکایی ادعا کرد نکته مهمی در علل سقوط یا ناپدید شدن پرواز شماره ۱۹ وجود داشته که اسرار‌آمیز است. طبق ادعای مدیران این مجله و تحقیق‌های به عمل آمده، پنج هواپیمای نظامی هم پیش از ناپدید شدن، ورود به منطقه‌ای عجیب را به برج مراقبت گزارش داده بودند. اما مجله «ارگزوا» در مقاله‌ای به نام «مثلث برمودای قاتل» و انتشار کتابی در این زمینه، برمودا را به ‌غولی آدمخوار تشبیه کرد.

جنجال رسانه‌ای در مثلث شیطان و راز پرواز شماره ۱۹

تکرار وقوع حوادث اسرارآمیز و ناپدید شدن هواپیماها و کشتی‌های بزرگ تجاری از یک سو و انتشار اخبار وحشتناک مرگ ملوانان و خلبانان از سوی دیگر، موجی از ناآرامی و ترس را در میان شهروندان امریکایی و مردم سراسر جهان برانگیخت و طبق گزارش‌های به‌عمل آمده، حل معمای پرواز شماره ۱۹ به جنجالی‌ترین خبر دهه ۴۰‌تا ۵۰ تبدیل شد. در این حادثه پنج فروند هواپیمای نظامی از نوع «تی‌بی‌ام افینگر ۳» در پنج دسامبر سال ۱۹۴۵ میلادی برای اجرای یک عملیات اکتشافی همزمان به سمت برمودا به پرواز درآمدند.
ســـاعتی پس از این پرواز اسرارآمیز «چارلز تیلور» افسر خلبان در تماس با برج مراقبت وضعیت جوی نامساعدی را گزارش داد و گفت همه قطب‌نماها ودستگاه‌های مغناطیسی از کار افتاده‌اند.

Bermuda Triangle

افشای راز مثلث برمودا

«لورنس دیوید کخ» پژوهشگر دانشگاه ایالتی آریزونا و نویسنده کتاب «راز مثلث برمودا» در سال ۱۹۷۵ میلادی ادعا کرد: نکات ناگفته بسیاری در گزارش‌های ثبت شده وجود دارد. وی نوشته‌های «گاریس» و سایر نویسندگان درباره مثلث برمودا را اغراق آمیز دانست. این نویسنده معروف، اشتباه‌ها و تناقض‌های فراوانی را در اظهارات «چارلز برلیتز» و سایر شاهدان و بازماندگان کشف کرد. وی در بخشی از آخرین یافته‌هایش این طور عنوان کرده‌است:

۱-‌ کشتی‌ها و هواپیماهای ناپدید شده در مثلث برمودا گرفتار توفان گرمسیری شده‌اند و قطعات تکه‌تکه شده آنها کیلومترها دورتر پیدا شده‌است.۲-‌ برلیتز و سایر نویسندگان با ذکر نکردن وقوع توفان، بر وحشت مردم افزوده‌اند و آن را یک رویداد ماورایی قلمداد کرده‌اند.۳-‌ برخی اطلاعات موجود در خصوص مفقود شدن کشتی‌ها و قایق‌ها اغراق‌آمیز بوده مثلاً یک کشتی ناپدید می‌شد، اما کشتی‌ها و هواپیماهای دیگری که از همان مسیر عبور می‌کردند، چگونه در دام مثلث برمودا گرفتار نمی‌شدند؟۴-‌ افسانه مثلث برمودا موضوعی جنجالی برای شهرت نویسندگان بوده است.با این همه تناقض‌ها در گزارش‌های کارشناسان فن و تحلیلگران علمی، معمای مثلث برمودا همچنان ناگشوده باقی‌مانده است.

نظریه‌های دانشمندان و راز مثلث برمودا

ناهنجاری‌های مغناطیسی، توفان‌های گرمسیری، وزش بادهای ویرانگر، شرایط جوی بسیار سرد و ناپایدار امواج سرکش و از همه مهم‌تر وجود میدان‌های گازی هیدرات متان توسط دانشمندان و محققان در خصوص راز مثلث برمودا ارائه شدند. آزمایش‌های محققان استرالیایی ثابت کرد وجود حباب در آب سبب کاهش چگالی و در نتیجه فرورفتن کشتی‌ها در اعماق آب خواهد شد. وجود کریستال ۳۲ کیلومتری مدفون در اعماق اقیانوس نیز به اثبات رسیده است.

در این فرضیه گاز متان به صورت «گل‌افشان» به‌صورت کف در سطح آب پدیدار می‌شود و بدین ترتیب هر شناوری بر سطح آب غرق خواهد شد. انتشار گزارش سازمان زمین‌شناسی امریکا نیز وجود گاز متان در بسیاری از آب‌های جهان از جمله منطقه «ریج بلیک» در ساحل جنوب شرقی امریکا را به تأیید رسانده است. این سازمان با انتشار مقاله‌ای رویداد گاز متان در برمودا را در حدود ۱۵ هزار سال پیش به اثبات رساند. یکی دیگر از دلایل غرق شدن کشتی‌ها در برمودا وجود پدیده «گلف استریم است»، یک جریان اقیانوسی عمیق که از خلیج مکزیک سرچشمه می‌گیرد و از راه تنگه فلوریدا به اقیانوس اطلس شمالی جریان می‌یابد. در حقیقت یک رودخانه در اعماق این اقیانوس وجود داردکه موجب انتقال تکه‌های کشتی‌ها با سرعت ۲.۵ متر در ثانیه خواهد شد.


تاریخ : پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1392
نویسنده : دکتر فرهاد پیرمحمدی علیشاه
  بیگ بنگ: تحقیقات جدید که در دو مجله علمی معتبر منتشر شده نشان می‌دهد که خطر برخورد سیارک‌های بزرگ و شهاب سنگها با زمین بیشتر از آن چیزی است که دانشمندان تصور می‌کردند، سالانه بطور میانگین در حدود ۲۶۰۰۰ شهاب سنگ ریز و درشت هر یک به وزن بیشتر از ۱۰۰ گرم بر زمین سقوط می کنند. دانشمندان معتقدند برخی سیارک‌های بزرگ در فضا ضربه خورده و شکسته شده اند، این سیارکها به هزاران شهاب سنگ تقسیم شده که عاملی خطر آفرین برای زمین هستند.

12410_huge_meteor_hitting_earth_widescreen_wallpaper

به گزارش مهر، دانشمندان با بررسی  نقشه شهاب  و یک تکه بزرگ از یک سنگ فضایی که در ماه فوریه بر فراز چلیابینسک روسیه منفجر شد و ۱۶۱۹ نفر را مجروح کرد، اعلام کردند که این شهاب سنگ  ، بزرگترین و پرقدرت ترین شهابی بوده که بعد از واقعه شهاب سنگی سال ۱۹۰۸ که در سیبری به زمین برخورد  و جنگل‌های سیبری را تا صدها هزار متر با خاک یکسان کرد.  شهاب سنگ چلیابینسک با سرعت ۵۴ هزار کیلومتر بر ساعت معادل با ۴۴ برابر سرعت صوت برفراز شهر چلیابینسک متلاشی شد. گفته شده است که این شهاب سنگ بزرگترین جرم آسمانی است که در یک قرن اخیر به زمین اصابت کرده است.

این تحقیقات نشان می‌دهد که خطر برخورد سیارک‌های خطرناک با سیاره زمین ۱۰ برابر بیشتر از چیزی است که دانشمندان پیشتر تصور کرده بودند. درحال حاضر ستاره شناسان دانشگاه هاوایی درحال راه اندازی تلسکوپ‌هایی هستند که می‌تواند نورهایی که به سرعت حرکت می‌کنند و احتمالا سیارک باشند را شناسایی کرده تا بتواند به سرعت هشدار داده و مناطق خطر تخلیه شوند. دو تحقیق جدیدی که درباره رویداد چلیابینسک در مجله‌های نیچر و ساینس منتشر شده نتایج یکسانی داشته‌اند. نتایج یکی از این تحقیقات نشان می‌دهد که این سیارک احتمالا یک تک سنگ بوده است که در فضا درگیری مقداری فشار شده و یا با یک سیارک دیگر برخورد داشته و این امر موجب شده است که شهاب سنگ روسیه از درون دچار شکاف شود.

درخشش شهاب سنگ چلیابینسک  روسیه که با برخورد به جو زمین روشنایی بیشتر از خورشید پیدا کرد

دانشمندانی که این تحقیقات را انجام دادند، اظهار داشتند که نرخ این برخوردها بالاتر از چیزی است که انتظار می‌رفت. اگر زمین با یک نرخ ثابت از سنگ‌ها مورد برخورد قرار گیرد، در آن صورت ما در دوره برخوردهای متداول غیر معمول قرار گرفته‌ایم. اما از سوی دیگر این دانشمندان توضیحی برای این امر ارائه نکرده‌اند به نظر می‌رسد که برخی سیارک‌های بزرگ در فضا ضربه خورده شکسته و زمان طولانی پس از این ضربه تعداد سنگ‌های نزدیک به مدار زمین افزایش یافته‌اند.


تاریخ : پنجشنبه دهم بهمن 1392
نویسنده : دکتر فرهاد پیرمحمدی علیشاه

تاریخ : شنبه پنجم بهمن 1392
نویسنده : دکتر فرهاد پیرمحمدی علیشاه

 جنگلهای سنگ ماداگاسکار


تاریخ : شنبه پنجم بهمن 1392
نویسنده : دکتر فرهاد پیرمحمدی علیشاه




آخرین مطالب